discourse analysis

Canoniseringsprocessen in de hedendaagse theaterkritiek

canoniseringsprocessen_000‘Canoniseringsprocessen in de hedendaagse theaterkritiek. Een frequentie-analyse van de ‘Vlaamse golf’ in het podiumtijdschrift Etcetera.’

Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde 130.1 (2014): 45-56

canoniseringsprocessen.pdf

Advertisements

SARMA-website Pieter T’Jonck

Screen Shot 2014-05-04 at 23.08.39Gisteren werd de nieuwe SARMA-website gepresenteerd die vrijwel het volledige kritische œuvre van Pieter T’Jonck (ca. 1450 recensies over theater en dans, van 1985 tot 2008) op een innovatieve manier toegankelijk maakt. De website biedt een unieke staalkaart van de laatste twintig jaar podiumkunsten in België.

dighum.uantwerpen.be/ptj

De teksten werden geëditeerd volgens de TEI-standaard (Text Encoding Initiative) en vervolgens online gepubliceerd onder de vorm van een “onderzoekswebsite” die zoveel mogelijk meta-informatie over de documenten tracht mee te geven aan de lezer:

  • gegevens over de gerecenseerde opvoering
  • keywords, automatisch uit de teksten geëxtraheerd (via de TF-IDF-methode)
  • namen, automatisch uit de teksten geëxtraheerd (met de MBSP-parser)

Ontwerp database en website: Thomas Crombez

Teksteditie: Bart Magnus (m.m.v. Maarten Staepels)

SARMA-coördinatoren: Kristien Van den Brande, Jeroen Peeters

The Locus of Tragedy

locusoftragedy

Edited by Arthur Cools, Thomas Crombez, Rosa Slegers and Johan Taels. Leiden: Brill, 2008. Studies in Contemporary Phenomenology, vol. 1.

www.brill.com/locus-tragedy

Ask for the tragic and Europe will answer.

Leaving behind the philosophers’ enthusiasm of the nineteenth century, ‘tragedy’ and ‘the tragic’ now seem little more than vague containers. However, it appears that we still discover a tragic essence in our personal lives. Time and again tragedy is being registered, written down and staged.

This book wants to open a contemporary philosophical perspective on the tragic. What is the locus of tragedy? Does it relate to metaphysics, the gods, destiny, and chance? Or is it a matter of ethics, of the Law and its transgression? Does man himself occupy the locus of tragedy, because of his unreasonable and boundless desires, as many philosophers have suggested? Is man today still able to account for his tragic condition? Or do we locate the tragic first and foremost in the esthetic imagination? Is not the theatrical genre of tragedy the locus authenticus of all things tragic? Is there more to the tragic than drama and play?

Thomas Crombez, ‘Tragedy, Community Art, and Musikorgiasmus: Examining the language of Nietzsches’s Die Geburt der Tragödie’

books.google.be/books?id=GV1zXMteBoIC